zaterdag 1 december 2007

Felisidat

Felisidat no ta eksistí pafó di nos. E no ta den ningun parti visibel na unda nos por bai busk'é...Tampoko no lo por bisa kiko e parse i, sin embargo... nos tur sa loke ta sinti bo mes felis!Anto biba ta buska felisidat, pasobra al fin di tur kos... sabiendo si òf no... kada kos ku nos hasi ta pa ta semper un poko mas kontentu.Tin un frase ku ta bisa: "Felisidat ta komponé di dos sensashon tristu: e rekuerdo di privashon den pasado i e temor di pèrd’é den e porvenir".Akaso e ora ei, si felisidat ta únikamente momentunan, ora esaki sosodé ku nos… ta bale la pena probechá di dje hasta e último gota...!!!

Nieuwe encycliek van Benedictus over Hoop Paus roemt slavin uit Darfur in nieuwe encycliek

ROME (KN) - In de vrijdag verschenen encycliek Spe salvi legt van Benedictus XVI legt de paus uit dat hoop op God verlossende kracht heeft. Benedictus XVI doet dat onder meer aan de hand van het levensverhaal van Sint Josephina Bakhita (ca. 1869‑1947). Deze in Darfur geboren slavin leerde Christus kennen en werd letterlijk en figuurlijk bevrijd uit de slavernij.

Benedictus: ‘Op negenjarige leeftijd werd ze ontvoerd door slavenhandelaren, tot bloedens tot geslagen en vijf keer op de slavenmarkten van Soedan verkocht. Uiteindelijk werd ze de slavin van de moeder en de vrouw van een generaal. Daar werd ze iedere dag tot bloedens toe afgeranseld. Ten gevolge daarvan droeg ze haar hele leven 144 littekens. In 1882 werd ze aangekocht door een Italiaanse koopman ten behoeve van de Italiaanse consul Callisto Legnani, die terugging naar Italië toen de Mahdisten [Soedanese moslimlegers, red.] oprukten.

De ultieme meester
De paus vervolgt zijn verhaal met Bakhita's ontdekking van het bestaan van Christus, de ultieme meester, die zij in Venetiaans dialect aanduidde met paron. Tot dan toe hadden al haar meesters haar misbruikt en uitgebuit. Met deze paron was het anders: ‘Ze kwam te weten dat deze Heer haar zelfs kende, dat Hij haar had geschapen en haar liefhad’, vertelt Benedictus. Toen de slavin erachter kwam dat deze 'Heer der heren' ook was afgeranseld, als een slaaf was geëxecuteerd, maar bevrijd werd en nu ergens op haar wachtte, kreeg zij voor het eerst hoop. ‘Door deze kennis van de hoop raakte ze verlost; ze was daardoor geen slaaf meer, maar een vrij kind van God.’

Het besef dat ze als vrij mens geschapen was, gaf Bakhita de kracht zich te verzetten tegen het plan haar weer naar Soedan te verschepen. Ze bleef in Italië, werd gedoopt en gevormd door de Patriarch van Venetië, trad in bij de religieuze congregatie van de Canossiaanse Zusters en werd een heilige.

Spartacus
Benedictus schrijft in Spe salvi dat de ervaring van Josephina Bakhita lijkt op die van veel slaven in de eerste eeuwen van het christendom. ‘Het christelijk geloof bracht toen geen sociale revolutie zoals de noodlottige Spartacus, wiens strijd leidde tot zoveel bloedvergieten. Jezus was geen Spartacus; hij was niet betrokken bij de strijd om politieke bevrijding zoals Barabbas en Bar Kochba [Joodse vrijheidstrijders uit de eerste en tweede eeuw, KN-red.]. Jezus, die zelf op het kruis stierf, bracht iets totaal anders: een ontmoeting met de Heer aller heren, een ontmoeting met de levende God en dus een ontmoeting met een hoop die sterker is dan het lijden van het slavenbestaan, een hoop die zowel het leven transformeert als de wereld van binnenuit.’

aangeleverd door Toon van Dongen

vrijdag 30 november 2007

Dominá bo pashonnan

Algu mester manda den bo bida; sea ta abo ta manda òf ta bo pashonnan. Si bo no ta dominá nan, si bo laga nan sin kòntròl, si bo no limitá nan tereno di akshon òf di reakshon, anto e ora ei bo pashonnan lo ta doño di bo, di bo bida; nan lo ta esnan ku manda anto abo mester obedesé i lo bo haña bo fòrsá ta hasi kosnan ku kisas bo no tabata ke. Bo pashonnan lo ta bo doño: abo lo ta e katibu. Pero si bo dominá e pashonnan, si tene nan prezu, si bo enkaminá bo instintonan i orientá su forsanan, anto abo lo ta doño di bo propio bida. Bo tin ku ser un hende di karakter; si bo ke, bo por, semper lo bin tin e rekurso di pidi forsa ku bo mester. Ta ken bo ta bai pidi? E úniko ku lo por duna bo, abo sa ku esaki ta Dios. Esun ku ta drecha su karakter ta un gran artista, pero esun ku ta laga su mes ser lastrá dor di dje, ta un hende derotá i derota semper tin un smak marga i semper ta laga un estado anémiko di depreshon.

Paus in antwoord op brief Islamitische denkers: Graag een ontmoeting

ROME - Paus Benedictus XVI heeft in zijn antwoord op de brief van 138 islamitische leiders een ontmoeting voorgesteld met een delegatie van betrokken leiders. De brief werd verstuurd naar prins Ghazi bin Muhammed bin Talal, voorzitter van het Aal al‑Bayatinstituut voor Islamitisch denken.
De brief is een antwoord van de paus op het Islamitische schrijven dat verscheen aan de vooravond van de Ramadan, de Islamitische vastenmaand. De brief was gericht aan een aantal kerkelijke leiders zoals de secretaris- generaal van de Wereldraad van Kerken en aan de Anglicaanse primaat en de paus. Het Islamitische schrijven werd algemeen zeer positief ontvangen. Alleen het antwoord van Benedictus XVI liet erg lang op zich wachten.
Staatssecretaris Tarcisio Bertone maakte donderdag bekend dat de paus graag bereid is prins Ghazi en een delegatie van de ondertekenaars van de brief te ontvangen. Ook de Pauselijke Raad voor de Interreligieuze dialoog drong aan op een werkontmoeting, in samenwerking met de gespecialiseerde pauselijke instellingen.
De paus zelf spreekt in zijn antwoord waardering uit voor het initiatief van de Islamitische leiders en onderstreept het belang van de dialoog, gebaseerd op de waardigheid van iedere mens. ‘Ik wil onze verschillen als christen en moslim, of het belang daarvan, zeker niet ontkennen. Maar wij moeten vooral aandacht hebben voor datgene wat ons verbindt, met name het geloof in een Schepper en universele rechter die iedere persoon op het einde der tijden op basis van zijn handelen zal beoordelen’, zo schrijft de paus.

aangeleverd door Toon van Dongen

donderdag 29 november 2007

Sigui

Ora kosnan ta empeorá i e momento ta di krísis, no pensa ku bo esfuersonan tabata en bano... SIGUI!
Talbes tur kos tabata pa ta mihó... HARI i eksperimentá un biaha mas!
Por ta ku bo aparente frakaso sea e porta mágiko ku lo kondusí bo na un felisidat nobo ku ainda bo no konosé.
Bo bor ta débil dor di lucha pero... NO KONSIDERÁ BO MES VENSÍ! Esaki no kier men derota.
No bale la pena gasta bo presioso tempu den lágrima i desesperashon... LANTA i sigui padilanti!
I si bo warda e ophetivo di bo aspirashonnan den mente... BO SOÑONAN LO REALISÁ!
Siña di erornan.
Kosechá eksperensia di bo dolónan.
I e dia lo yega den kua lo bo bisa: Danki, Dios!

Boeddhistische monniken werden woordvoerders van de bevolking. Bisschoppen Myanmar hoog tijd voor verandering

NEW DELHI - De katholieke bisschoppen uit Myanmar (Birma) hebben uiting gegeven aan hun gevoelens van ‘nabijheid’ met de boeddhistische monniken, die in september uit protest tegen de militaire junta de straat op gingen in naam van de noodlijdende bevolking.

Mgr. Raymond Po Ray en mgr. Charles Maung Bo waarschuwen de internationale gemeenschap dat het tijd is voor verandering in Myanmar. Wordt deze kans niet benut, zo menen de bisschoppen, dan kan het bijzonder lang duren alvorens zich opnieuw een kans op verandering aandient. ‘In september gebeurde iets uitzonderlijks. Monniken trokken de straat op om de regering hun ontevredenheid duidelijk te maken. Zij werden woordvoerder van de bevolking. De regering reageerde door hen neer te knuppelen. Wij riepen priesters en religieuzen op niet de straat op te gaan, omdat wij een minderheid zijn. Daarom moeten wij voorzichtig zijn. Gelovigen waren vrij zich bij de protesten aan te sluiten en in ons hart waren wij de monniken zeer nabij.’
Volgens beide bisschoppen is de situatie in Myanmar als gevolg van de aanhoudende internationale druk licht verbeterd, maar terzelfder tijd beseft de bevolking dat de militairen de macht proberen te behouden. De internationale sancties treffen hen nauwelijks, maar zij treffen vooral de bevolking die bijzonder arm is.’

aangeleverd door Toon van Dongen

woensdag 28 november 2007

Felisidat

Nos ta haña felisidat serka nos amigunan si nos ta spera di hañ'é einan. Nos lugá di trabou tambe lo duna nos, si nos busk'é. Felisidat ta bishitá nos ora nos ta nos so i tambe den nos relashon ku otronan. Unda ku nos ta, einan felisidat ta, a ménos ku nos dediká na manten’é alehá di nos. Nos aktitut ta poderoso i lo prevalesé den tur asuntu i ku tur hende.Felisidat ta kontagioso. Si bo kompartié libremente, e ta plama ku rapides. Ora e yega na nos, trabounan di dia ta iluminá mesora. Nos tin lèsnan ku nos tin ku siña den e bida aki i nos mester hasi kontribushonnan esensial ku ta aliviá otronan di nan karga i ta fomentá felisidat den kurason di un hende mas. Di mesun forma, e lèsnan di otronan tambe por fortalesé nos propio felisidat.