Promé Lektura : Isaias 43, 18-19, 21-22. 24b-25
Salmo : Salmo 41, 2-5. 13-14
Di dos Lektura : 2Korinto 1, 18-22
Evangelio : Marko 2, 1-12
Den mayoria di e milagernan ta e propio personanan ta esnan ku ta sklama, esnan ku ta supliká i esnan ku ta perkurá pa sanashon. E Evangelio di awe ta demonstrá nos e pobresa total di un ser humano ku ni sikiera por aserká Hesus riba su mes forsa. Nan tin ku hib’é, transportá pa amigu- òf famianan, pero e final ta meskos ku pa esnan ku riba nan forsa propio ta sklama pa sanashon.
Hesus ta proklamando su mensahe ora ku e keda interumpí den forma abrupto pa e paralítiko i su kompañantenan. E enfermo ei probablemente no tabata buskando e mensahe sino kura i ta pa e motibu aki el a topa ku Dios.
E Palabra ta bisa ku ora Hesus a mira "e fe ku nan tabatin" tantu e enfermo komo su ayudantenan, E ta dirigí su mes na e enfermo i ta bis’é: "bo pikánan ta pordoná". E afirmashon aki awe por parse nos un poko straño. E ta bai buskando salú i loke Hesus ta hasi ta pordon’é su pikánan.
Laga nos pone e tema den su konteksto.
Den forma nesesario hudiunan tabata relashoná piká ku sufrimentu. Pa nan si bo ta malu òf strobá pa hasi algu tabata konsekuensia di piká. Si un hende tabata sufri tabata pasobra el a hasi piká. Pa e hudiunan, un enfermo tabata un hende Dios tabata rabiá. Inkluso awe tin hopi hende ku e idea aki, nan ta kere ku fèrmidat ta fruta di algu malu ku nan a hasi i na ta bisa kosnan manera "…ami no a hasi nada malu pa Dios ta manda e fèrmidat aki p’ami …"
Piká i fèrmidat tabata inseparabel pa mentalidat di tal époka. Kualke hudiu lo tabata di akuerdo di ku pordon di piká tabata kondishon ku ta kana dilanti di sanashon.
Atrobe Hesus ta kibra un skema, E ta pordoná e piká p'asina e kura realisá den plenitut; pero pordoná piká tabata kualidat eksklusivo di Dios. Ta Dios so tabata esun ku tabata por a pordoná piká, i ta p’esei maestronan di lei a akus’é di blasfemia. Blasfemia tabata ser kastigá ku tiramentu di piedra: Lv 24,16.
Den nos mundu di awe tambe ta eksistí hopi ser humano kargadó di malesa: físiko, moral, sosial… Kada un di nos por habri parti di e dak ku ta separá hopi hende di Dios i hasi ku ta produsí e enkuentro entre Dios i e ser humano heridá pa diferente malesa. Kon nos debil portadonan di fragilidat, lo por habri e burakunan den e dak pa e enkuentro ku Señor?
Manteniendo fe den nos bida, loke sea ku sosodé, Perkurando pa e konfiansa den Dios no tambaleá dilanti di nos propio debilidatnan. Si ami ta debilitá otronan lo kai ku mi. Si ami hundi otronan lo no alkansá e meta…
Ku orashon i akshon. Resa ta partisipá den intimidat di Dios, SA kuantu e ta stima nos i KON e ta stima nos. Aktua ta pone na obra loke Dios ta deseá p’ami i pa otronan.
Kargando peso di otro, no komo un bònder pisá di maldat —di piká— di e otro, sino komo un apoyo den debilidat di esun débil. Ta di sosten pa otro ta nifiká ku nos tambe mester di sosten den un hende; únikamente asina por karga tantu peso.
Esnan ku a hiba e paralítiko a hasi tur kos i mas. Nan tabata kreativo den nesesidat, nan a yena nan mes di konstansia i nan tabata masha insistente. Esaki por ta e aktitut básiko di kualke proseso di evangelisashon.
Ta normal ku semper nos ta kontra ku estorbo pa hiba otro serka Hesus.
Hesus ta kura e enfermo i despues di e milager tin un akto ku por pasa nos forbei. E Palabra ta bisa ku e enfermo "a kohe su kama i a sali bai den presensia di tur hende." Kohe e kama aki mashá bon por nifiká asumí pasado, e mesun pasado di sufrimentu i soledat. Komo ser humano tin hopi kos di pasado ku ta paralisá nos, ta kobardiá i ta tolondrá nos. Ta kosnan ku ta hasi nos infelis. Aseptá pasado ya kurá ta mira loke a pasa sin doló. Kuantu sufrimentu sin fecha di vensementu ta eksistí den hopi ser humano!
Únikamente esun kurá ku asumí su pasado por hisa su kama i kana pasa riba kaminda di DIOS. Si ántes e kama —e pasado— tabata esun ku tabata sostené su parálisis, e ta awor e bida kurá ku ta mantené su rekuerdonan.
Nunka nos mester lubidá ku salbashon ku Hesus ta trese pa nos ta salbashon ku ta kubri tur dimenshon di e persona: pasado, presente, sintimentu i bida sosial…
zaterdag 21 februari 2009
DI SHETE DJADUMINGU SIKLO B
Pater Damiaan 11 oktober heilig verklaard
Hilversum (Van onze redactie) 21 februari 2009 - De Belgische pater Damiaan (1840-1889) wordt op zondag 11 oktober heilig verklaard. Hij wordt de patroonheilige van de aidspatiënten en melaatsen. Paus Benedictus XVI heeft dat vandaag tijdens een consistorie bekendgemaakt.
Melaatsen
Damiaan de Veuster, in 1840 in het Vlaamse Tremelo geboren, was lid van de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria en van de Eeuwige Aanbidding van het Allerheiligst Altaarsacrament (PICPUS). De pater werd beroemd om zijn heldhaftig werk onder de melaatsen in Hawaii. Hij stierf zelf ook aan lepra.
Zaligverklaard in Brussel
Paus Johannes Paulus II verklaarde Damiaan op 4 juni 1995 in Brussel zalig. Ongeveer honderd Hawaiianen, onder wie zes lepralijders, waren bij die plechtigheid aanwezig. De huidige paus Benedictus XVI had in juli al ingestemd met voorbereidingen voor de heiligverklaring.
Negen andere aanstaande heiligen
Benedictus XVI maakte vandaag ook bekend dat hij negen andere zaligen heilig gaat verklaren: vijf op 26 april en vijf op 11 oktober. De namen van de eerste groep zijn: Arcangelo Tadini; Bernardo Tolomei; Nuno de Santa Maria Álvares Pereira; Gertrude (Caterina) Comensoli en Caterina Volpicelli. De namen van de tweede groep: Zygmunt Szczęsny Feliński; Francisco Coll y Guitart; Jozef Damian de Veuster; Rafael Arnáiz Barón en Marie de la Croix (Jeanne) Jugan.
Bron: www.katholieknederland.nl
vrijdag 20 februari 2009
De Korte: 'Nood leert bidden maar nood leert ook vloeken'
Premier Balkenende sprak afgelopen dinsdag (17 februari) over de economische crisis waarin Nederland op dit moment verkeert. In bijna bijbelse taal sprak hij van een ‘grote beproeving’. Een goede typering?
Politieke leiders moeten in tijden van crisis oppassen voor te grote woorden. Ik denk dat onze bevolking wacht op leiders die eerlijk spreken over de ernst van de situatie maar tegelijk wel perspectief bieden. Zorgelijke leiders kunnen mensen angstig maken. En angst werkt vaak blokkerend en helpt dus niet bij het zoeken van een oplossing.
Ik weet niet goed of het woord ‘beproeving’ over de gehele linie terecht gekozen is. Wij leven namelijk in een ontzettend welvarend land. Een beperkte koopkrachtdaling brengt het gros van de mensen nog niet direct in problemen. Uit recent onderzoek blijkt dat 80 procent van de mensen persoonlijk gelukkig is. Ondanks de crisis zal de koopkracht van mensen dit jaar zelfs nog stijgen. Ik kan de woordkeuze van de premier begrijpen als het gaat om alle mensen die hun baan gaan verliezen. Voor 2010 wordt nu gesproken over een werkeloosheid van bijna 10 procent van de beroepsbevolking. Een en ander maakt veel mensen in kwetsbare sectoren onzeker. Ook kan de crisis voor de onderklasse van onze samenleving ( onderste 10 procent) hele pijnlijke gevolgen krijgen. De onderklasse heeft geen vet op de botten dat er nog af zou kunnen.
Het meest pijnlijke van de deze week gepresenteerde cijfers van het CPB noemt Balkenende de fors stijgende werkeloosheid. Wat is uw herderlijke boodschap aan het adres van deze nieuwe ‘Koos (en Toos) Werkloos’?
Mensen die werkeloos raken, zijn niet alleen hun baan kwijt maar vaak ook belangrijke sociale contacten. Langdurige werkeloosheid is voor de meeste mensen die het treft dramatisch. Velen worden lichamelijk of geestelijk ziek. In tijden van crisis is vertrouwen heel belangrijk. Dat geldt bij een ernstige ziekte of bij het sterven van een dierbare maar dat geldt ook voor slachtoffers van de economische crisis. Voor werkelozen is hoop en vertrouwen dus ontzettend belangrijk. Christenen mogen leven van Godsvertrouwen. In alle duisternis en beproeving is God degene die ons draagt. Als bisschop hoop ik dus dat werkeloze mensen bij God steun en kracht zullen vinden. In de komende Vastenbrief spreken de bisschoppen ook over het belang van vertrouwen in een tijd van crisis.
Tegelijk moeten werkelozen kunnen rekenen op solidariteit. Niet alleen de overheid maar ook kerkelijke diaconieën en caritasinstellingen kunnen een belangrijke rol spelen. Ik denk dan niet alleen aan fatsoenlijke uitkeringen maar ook aan immateriële ondersteuning. Ik hoop dat parochies en kerkelijke gemeenten hun verantwoordelijkheid op dit punt zullen erkennen en waarmaken.
Is een economische recessie goed of slecht voor de Kerk?
Nood leert bidden maar nood leert ook vloeken. Ik weet dus niet of de crisis voor de Kerk goed of slecht is. Ik kan mij overigens voorstellen dat de economische crisis mensen wel kan doen nadenken over de prioriteiten van het leven. Een tijd van welvaart en overvloed kan mensen ook oppervlakkig maken. De onzekere tijd van vandaag en morgen daagt mensen uit om (opnieuw) na te denken over de zin- en doelvraag van het bestaan. De Kerk heeft veel wijsheid in huis om op dit grote levensvragen een antwoord te zoeken. Misschien kan de crisis het blikveld van mensen verbreden. Het gaat om een goed evenwicht tussen materieel en immaterieel.
De minister-president heeft gezegd dat we voor de oplossing niet alleen naar de overheid moeten kijken. “We moeten samen de schouders eronder zetten”, zei hij. Hoe gaat de Kerk haar schouders eronder zetten?
Vanuit het katholiek sociaal denken kan ik de premier helemaal gelijk geven. In de sociale leer van de Kerk is veel aandacht voor het maatschappelijk middenveld. Overheid, maatschappelijke organisaties en burgers zullen het dus gezamenlijk moeten doen. Juist nu komt er erop aan om niet te streven naar korte termijn eigenbelang maar naar lange termijn algemeen belang. De Kerk als instituut en leergezag biedt mensen een sociale leer als moreel kompas. Bescherming van menselijke waardigheid, solidariteit en algemeen welzijn zijn daarbij belangrijke noties. De Kerk als organisme, alle gedoopten, zijn geroepen om die noties juist in een tijd van crisis en mogelijke krapte inhoud te geven. Leerlingen van Christus kunnen juist nu laten zien dat geloof een bron van inspiratie en creativiteit kan zijn. Het gaat dan niet alleen om de belangen van ons eigen land. Wij mogen bij alle zorgen en problemen de ellende van de vele armen elders in de wereld niet vergeten.
Hebben de bisschoppen al over de crisis gesproken met ‘Den Haag’?
De bisschoppen hebben regelmatig contact met politici op alle niveaus . De stem van de Kerk klinkt ook door in Den Haag. Als Kerk hebben wij geen concrete antwoorden op ingewikkelde economische vraagstukken. Wij hebben wel een eeuwenoude wijsheid over God, mens en samenleving in huis als bron van oriëntatie. Ik hoop dat onze politici maar ook werkgevers, vakbondsleiders en vele andere relevante actoren daar hun voordeel mee doen.
De regio Oost-Groningen in uw eigen bisdom is in sociaal-economisch opzicht een van de armste gebieden van Nederland. Hoe komt de crisis in het Noorden binnen?
Het klopt dat in mijn bisdom meerdere sociaal –zwakke gebieden liggen. Overigens is er de laatste jaren in het noorden veel opgebouwd. Plaatselijke deskundigen relativeren trouwens de noordelijke zorgen. Veel export gaat vanuit het noorden naar Scandinavië, waar de crisis nog relatief beperkt is. Overigens heb ik gisteren met politici uit de stad Groningen gesproken over de crisis in het algemeen en de armoede in het bijzonder. De parochies willen bondgenoot zijn van de overheid. Binnenkort zijn er in ons bisdom diaconale avonden belegd om de armoede in de regio in kaart te brengen en een bijdrage te leveren aan een doeltreffende aanpak. Het gaat daarbij niet alleen om geld maar juist ook om menselijke aandacht. De christelijke kerken hebben een fijnmazig netwerk met duizenden vrijwilligers die belangrijk kunnen zijn voor het behoud van de sociale cohesie.
Bron: http://www.katholieknederland.nl/
Eijk: dood Eluana gevolg van levensbeëindigend handelen
Vegetatieve staat
De 38-jarige Eluana Englaro verkeerde na een auto-ongeluk 17 jaar lang in een aanhoudende vegetatieve staat. Op jarenlang aandringen van haar vader werd zij op 3 februari overgebracht naar een ziekenhuis waar de toediening van voedsel en vocht is gestaakt. Zij overleed een kleine week later.
Kwaliteit van leven
Eijk betoogt dat Eluana om het leven is gebracht door menselijk handelen. Het staken van de voedsel- en vochttoediening vindt hij in haar geval niet geproportioneerd. Als uitgangspunt hanteert de bisschop dat het voortzetten van een medische behandeling geproportioneerd is als de voordelen ervan (kans op levensbehoud, herstel van gezondheid en kwaliteit van leven) in een redelijk verhouding staan tot de nadelen (kans op bijwerkingen, complicaties).
Complicaties
Eluana Englaro kreeg voedel en vocht toegediend via een neusmaagsonde. Toediening van die fundamentele levensbehoeften vindt Eijk altijd geproportioneerd. De wijze waarop die vocht- en voedseltoediening plaatsvindt kan wel ongeproportioneerd zijn wanneer als gevolg daarvan ernstige complicaties optreden.
Levensbeëindigend handelen
Voedsel- en vochttoediening via een maagsonde levert volgens de bisschop meestal nauwelijks complicaties op en kan doorgaans vele jaren worden voortgezet. Eijk: “Alles wijst erop dat dit bij Eluana het geval was. De voedsel- en vochttoediening via de maagsonde was in haar situatie een geproportioneerd middel om het leven in stand te houden. Daarom stond het staken ervan met als gevolg dat zij overleed, bij haar ethisch gelijk aan levensbeëindigend handelen.”
Plantaardig leven
Eluana verkeerde in een ‘persisterend vegetatieve staat’. Dat suggereert volgens Eijk ten onrechte dat haar nog slechts een plantaardig leven restte. Dat mensen in een aanhoudende vegetatieve staat wel degelijk levende mensen zijn, blijkt volgens de bisschop uit de zeldzame keren dat zij – soms na tientallen jaren – weer tot bewustzijn komen.
Onmacht en verdriet
De vader kon de situatie niet aan en streed een tiental jaren voor het stopzetten van de voedsel- en vochttoediening bij zijn dochter. Eijk kan zich zijn onmacht en verdriet over haar toestand indenken. Maar de gevoelens van familieleden en andere omstanders mogen in zijn visie geen rol spelen bij de afweging of levensverlengend handelen al dan niet geproportioneerd is.
Steekpartij Leeuwarden
Eijk oordeelde vorig jaar anders over de situatie van de 28-jarige Niels Kooistra die in augustus 2008 zwaargewond raakte bij een steekpartij in Leeuwarden. Bij Kooistra was genezing uitgesloten en diens behandeling in de vorm van kunstmatige beademing kon moeilijkheden, risico’s en complicaties met zich meebrengen. Daarom was voortzetting van de behandeling volgens Eijk in dat geval een 'ongeproportioneerde vorm van levensverlenging'.
Berlusconi
De hoogste rechter in Italië oordeelde in november 2008 dat de voeding van Eluana gestopt mocht worden. Dat ontketende een fel maatschappelijk debat. De rechts-conservatieve regering-Berlusconi probeerde met een decreet het sterven van Englaro te voorkomen, maar president Napolitano weigerde dat te ondertekenen.
Bron: http://www.katholieknederland.nl/
Argentinië: Williamson moet het land uit
Hilversum (ANP) 19 februari 2009 - Argentinië wil de Britse Holocaust-ontkenner Richard Williamson het land uit hebben. Als de onlangs weer in de rooms-katholieke kerk opgenomen bisschop niet vrijwillig vertrekt, wordt hij het land uitgezet. De Argentijnse overheid gaf Williamson tien dagen de tijd te vertrekken, maakten de autoriteiten van het Zuid-Amerikaanse land vandaag bekend.
Antisemitisch
In de verklaring van het ministerie van Binnenlandse Zaken worden de opvattingen van de bisschop antisemitisch genoemd. Met het ontkennen van de Holocaust beledigt Williamson de Argentijnen, het Joodse volk en de hele mensheid, aldus het ministerie. Ook zouden onregelmatigheden bij zijn verblijfsvergunning zijn vastgesteld.
Affaire
Het besluit van paus Benedictus XVI om de excommunicatie van Williamson en drie andere ultraconservatieve bisschoppen op te heffen, leidde tot een felle controverse. Williamson ontkent het bestaan van de gaskamers in de Tweede Wereldoorlog. Hij stelt dat er niet zes miljoen maar 200.000 tot 300.000 Joden in de naziconcentratiekampen zijn omgekomen.
Seminarierector
Williamson woont sinds 2003 in Argentinië, waar hij tot zijn gedwongen ontslag begin februari een priesterseminarie bij de hoofdstad Buenos Aires leidde.
Bron: www.katholieknederland.nl
woensdag 18 februari 2009
Europese theologen ernstig bezorgd over kerkelijke crisis
Hilversum (Van onze redactie) 18 februari 2009 - Het twintig leden tellende curatorium van de Europese Vereniging voor Katholieke Theologie (EVKT) zegt in een verklaring, die op 15 februari in Gent werd afgegeven, ‘diep bezorgd’ te zijn over de ‘actuele crisis’ in de katholieke Kerk.
‘Eenheid en geloofwaardigheid bedreigd’
De katholieke theologen zien de interne eenheid en de externe geloofwaardigheid van de kerk bedreigd door de onvoorwaardelijke opheffing van de excommunicatie van de vier bisschoppen van de Priesterbroederschap Pius X.
Theologie verzwakt
Tevens verzwakt deze gebeurtenis volgens de verklaring de positie van de theologie in haar dialoog met andere academische disciplines. “Als de kerk dingen doet die de toets van de redelijkheid niet kunnen doorstaan, neemt men de kerk en dus ook de theologie als wetenschap niet langer serieus. Dat maakt de positie van de theologie er niet makkelijker op,” aldus moraaltheoloog en EVKT-curatoriumlid Jan Jans. “Wij achten het gesprek met andere wetenschappelijke disciplines juist van groot belang.”
Bevestiging fundamentele elementen
In het document vraagt men de paus en de kerkelijke hiërarchie om de ‘fundamentele elementen aangaande de receptie van het Tweede Vaticaans Concilie’ opnieuw te bevestigen. Onder deze fundamentele elementen verstaan de theologen “het dynamische karakter van openbaring en traditie, kerkelijke leer en liturgie, de collegiale uitoefening van het bestuur in de kerk, het volle respect voor de gewetens- en godsdienstvrijheid en het daadwerkelijke engagement in de oecumenische en de interreligieuze dialoog.”
Postconciliaire Kerk in gevaar
De theologen vrezen dat de inhoud en de dynamiek van het Tweede Vaticaanse Concilie in gevaar wordt gebracht door de nieuwe positie van de traditionalistische broederschap. De Lefebvriaanse bisschoppen beschouwen belangrijke uitspraken van het Concilie als niet-orthodox.
Vertrouwensbreuk
Ten slotte ziet men de dialoog met andere christelijke kerken bedreigd door een vertrouwensbreuk. “De recente gebeurtenissen tonen alvast dat een groot deel van de christenen het vertrouwen verloren heeft dat Rome de vernieuwingen van het tweede Vaticaans Concilie ernstig blijft nemen” aldus de verklaring.
Bron: www.katholieknederland.nl
zondag 15 februari 2009
Benedictus XVI: 'Niet biechten leidt tot zielendood'
Hilversum (Van onze redactie) 15 februari 2009 - Als zonden niet worden opgebiecht veroorzaken ze de dood van de ziel en scheiden ze ons van God. Aldus paus Benedictus XVI vanmiddag in zijn wekelijkse Angelustoespraak tot de pelgrims op het Sint-Pietersplein in Rome.
Melaatsheid
De Heilige Vader sprak over de evangelielezing van de zondagsmis, waarin Jezus een melaatse geneest. De paus legde uit dat volgens de oude Joodse wet melaatsheid niet alleen als een lichamelijke ziekte beschouwd werd, maar ook als morele en religieuze onreinheid. Volgens de paus is melaatsheid in het evangelie daarom een symbool voor de zonde, want wie zondigt komt net als de melaatse buiten de kerkgemeenschap te staan en verliest de liefdesband met God.
In nederigheid belijden
"De zonden die wij begaan scheiden ons van God. Als ze niet worden beleden in nederigheid en vertrouwen op de goddelijke genade, dan kunnen ze zelfs een punt bereiken waarop zij de dood van de ziel voortbrengen", sprak de paus.
De Melaatse reinigt
Benedictus verkondigde dat Jezus in zijn lijden 'als een melaatse' werd, omdat hij zich onrein en godverlaten liet worden door onze zonden op zich te nemen om ons ervan te bevrijden. De biecht is volgens de paus het werkzame teken van die bevrijding: "Door middel van zijn bedienaren van het Sacrament van Boete en Verzoening reinigt de gekruisigde en verrezen Christus ons met oneindige genade, herstelt onze gemeenschap met de hemelse Vader en met onze broeders, en geeft ons zijn liefde, zijn vreugde en zijn vrede."
Biechtsacrament
In het sacrament van de biecht treedt een priester (biechtvader) op in de persoon van Christus. De biechteling belijdt tegenover de biechtvader zijn zonden en vraagt God vergeving. De priester geeft vervolgens de opdracht om na het ritueel een boetehandeling (penitentie) te verrichten, dat kan zijn een gebed, een goede daad of een onthouding. Tot slot geeft de priester aan de penitent de absolutie: in naam van Christus wordt de gelovige ontslagen van zijn zonden, waardoor deze weer met God en de Kerk verzoend raakt.
Bron: www.katholieknederland.nl
