zondag 10 mei 2009

DI SINKU DJADUMINGU DI PASKU DI RESUREKSHON

Promé Lektura : Echonan 9, 26-31
Salmo : Salmo 22, 26b-27. 28 i 29. 31-32
Di dos Lektura : 1Huan 3, 18-24
Evangelio : Huan 15, 1-8



Hesus a bisa ku lo por rekonosé su disipelnan pa medio di nan fruta i awe E ta rekordá nos ku e úniko forma efikas i berdadero pa duna fruta ta di keda den djE.
Keda den Kristu ta nifiká mantené bo mes den kontakto konstante kuné pa medio di su múltiple formanan di presensia: Palabra, bida, eukaristia, amor...
Tin persona ku ta atmirá un Hesus total i eksklusivamente humano: e Hesus revolushonario, radikal, entregá,... pero tur e aspektonan aki no ta mancha ni muchu ménos trese kambio na e kara outéntiko di Dios. Ora nos profundisá den intimidat ku e Maestro nos ta deskubrí ku nos bida no ta keda únikamente den atmirashon steril sino ku e ta kombertí den un impulso di bida. Skucha batimentu di kurason di Dios pa hiba e kalor i e amor ei pa mundu, eseinan ta fruta di esnan ku ta keda den Hesus.
"Duna fruta" ta biba bida di un disipel outéntiko.
Fruta di e kristian no mester ta den "hasi kos" òf ta " trahadó hopi aktivo di Evangelio". Hopi bia nos ta yena nos mes ku okupashon pastoral pensando ku den nos agènda super okupá nos ta dunando fruta kristian. Por ta ku un agente pastoral ta pasa hinter dia masha okupá, òf ku e ta traha trabou sosial fruktífero , pero ta di e frutanan aki Hesus ta papia ku nos?
Duna fruta segun Hesus no ta hasi trabou pastoral papiando so.Sin duda un persona ku ta tuma Evangelio na serio sigur lo entregá su mes de forma pashoná pa plama e palabra. Fruta di Hesus ta hiba e persona na su enkuentro. Pastoralmente ta un referensia impresindibel di sa ku duna fruta den Señor ta aserka nos mes i keda den Dios p'asina otronan por topa i aserká Dios.
Nos ta keda satisfecho ku hasimentu di kos ku e mihó intenshon, pero Bo a puntra bo mes algun bia kuantu persona a aserká Dios danki na bo union i bo trabou den Señor?
Tin agentenan pastoral ku ta bira tristu pasobra nan no "ta mira resultado" di nan trabou, ta komo sifuera e frutanan no ta sali na kla. Nos ta pensa ku un mentalidat basta materialista i ta kere ku kaminda nos no ta mira no ta eksistí fruta. Esnan ku ta pensa asina lo spar nan mes hopi tristesa si nan duna nan mes kuenta ku loke Dios ta bin ta hasi parti paden di un persona bo no ta mira, pero e ta kria rais den skuridat i den profundidat di kada kurason. Pensa ku fruta ta solamente loke ta mira parti pafó ta empobresé akshon di Spiritu Santu aktuando den kada un di e akshonnan ku nos hasi den nòmber di Señor.
Kada persona ku ta keda den Hesus tambe por hasi loke Señor a hasi. Relashon di e kristian ku Dios ta di un amistat profundo i
sinsero ku ta pa kompartí ku otro.
E frutanan no ta solamente pa esnan ku ta rondó di nos. Tambe nos serkania ku Señor ta produsí den nos kosecha abundante di e amor ku Dios tin pa nos. Si nos sembra bon den nos kurason nos lo tin tambe fruta den dje pa repartí ku otro.

vrijdag 8 mei 2009

'Religieuze rituelen bieden steun na ramp Apeldoorn'

Hilversum (ANP) 8 mei 2009 - Van heinde en verre trokken mensen de afgelopen week naar de plek des onheils in Apeldoorn om te rouwen, te bezinnen en te herdenken. Een bloemenzee getuigt van de massale toestroom. En nog steeds komen mensen naar Apeldoorn. De gemeente verwacht vanavond duizenden bezoekers op het Marktplein die de herdenkingsdienst op videoschermen zullen volgen.

Niet-kerkelijken naar de kerk
De Grote Kerk is in die afgelopen week de bezinningsplek gebleken. Daar branden mensen een kaarsje, zitten ze even stil in een kerkbankje en wordt het gedachtenisboek getekend. “Het overgrote deel van die stroom dagelijkse bezoekers is niet-kerkelijk'', zegt Jan Bos van de Grote Kerk. Niet-kerkelijken die massaal de kerk ingaan om te rouwen, is dat een opmerkelijk fenomeen?

Behoefte aan religiositeit“Dat mensen massaal bloemen neerleggen, zien we ook bij andere rampen'', legt religiewetenschapper Thomas Quartier van de Radboud Universiteit Nijmegen uit. “Maar dat mensen, ook niet-gelovigen, massaal de kerk ingaan, is best opmerkelijk. Door een confrontatie met de dood, geweld en machteloosheid ontstaat er toch een behoefte aan religiositeit, ook in onze seculiere samenleving.”

Kerken onderdeel onze traditie
De behoefte aan religieuze rouwrituelen, zoals kaarsjes branden, is volgens Quartier cultureel bepaald. “De kerken zijn simpelweg onderdeel van onze traditie. Daarin vind je rituelen waar je na zo'n traumatische gebeurtenis op kunt terugvallen. Daar zijn ze ook voor. Of je nou gelovig bent of niet. Die rouwrituelen hoef je niet opnieuw uit te vinden. Je bent immers verdrietig, boos, wanhopig. Dus je hebt steun nodig om die gevoelens te kunnen uiten. Maar dat mensen terugvallen op religieuze rituelen, betekent niet dat mensen ineens weer klassiek religieus worden.'”

Lady Diana en Pim Fortuyn
Het massaal bloemen neerleggen is volgens Quartier een nieuwe vorm van een rouwritueel. “Dat zagen we voor het eerst bij de dood van Lady Diana. In Nederland bij Pim Fortuyn. Ook de stille tocht is er een voorbeeld van. Maar of die beklijft, is maar de vraag. Want een stille tocht gaat nu gepaard met regels over bijvoorbeeld lengte, route en duur en dat overleeft een ritueel meestal niet. Religieuze rituelen zijn robuust. Die overleefden eeuw na eeuw.”

Bron: www.katholieknederland.nl

Paus betuigt 'diep respect' voor islam


Hilversum (ANP/AFP) 8 mei 2009 - Paus Benedictus XVI is vanmiddag in Jordanië aangekomen. Het is zijn eerste reis naar het Midden-Oosten sinds zijn verkiezing in april 2005 tot hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk. Koning Abdullah II en koningin Rania wachtten hem op het vliegveld van de hoofdstad Amman op. Honderden christenen, van wie velen T-shirts met het portret van de koning en de paus droegen, hadden zich op de luchthaven verzameld.

Moslims en katholieken
Nadat het vliegtuig was geland, onderstreepte Benedictus in zijn eerste rede op Jordaanse bodem dat de vrijheid van godsdienst een fundamenteel recht van iedere mens is. Hij zei ‘diep respect’ voor de islam te hebben. Veruit het grootste deel van de 5,7 miljoen inwoners van Jordanië is moslim. Er zijn slechts 109.000 rooms-katholieken, die wonen in 64 parochies.

Regensburg
De paus wekte de woede van vele moslims, toen hij in september 2006 in een college in de Duitse stad Regensburg een verband legde tussen de islam en geweld. Hij erkende dat hij zich beter had kunnen uitdrukken, maar bood geen excuses aan. In de Jordaanse hoofdstad Amman bezoekt hij morgen een moskee.

Doop
Benedictus blijft tot maandagochtend 11 mei in Jordanië. Hij bezoekt morgen het monument ter herinnering aan Mozes op de berg Nebo en gaat overmorgen naar de plek bij de rivier de Jordaan waar Jezus Christus, de stichter van het christendom, door Johannes de Doper zou zijn gedoopt.

Bethlemem
De paus reist maandag naar Israël. Hij bezoekt volgende week ook Bethlehem op de Westelijke Jordaanoever. Vrijdag 15 mei gaat Benedictus terug naar Rome.

Bron: http://www.katholieknederland.nl/

zaterdag 2 mei 2009

DI KUATER DJADUMINGU DI PASKU DI RESUREKSHON

Promé Lektura : Echonan 4, 8-12
Salmo : Salmo 118, 1. 8-9. 21-23. 28-29
Di dos Lektura : 1Huan 3, 1-2
Evangelio : Huan 10, 11-18



E afirmashon akí di Hesus no mester straña nos hopi den e evangelio di san Huan; pues den djE, nos ta skucha Hesus Kende ta revelá su mes vários biaha: Ami ta e pan di bida, ami ta e lus, Ami ta resurekshon i bida, Ami ta e Bon Wardadó, entre otro revelashonnan di Hesus. Pero, ta kiko ta lanta e afirmashon akí? Algun versíkulo promé, Hesus a kura un siegu di nasementu, i e fariseonan a trata di minimisá e hecho akí bisando ku Hesus tabata un mentiroso, ku no ta bini di Dios. Ta p’esei, Hesus ta reakshoná dilanti di nan di e manera akí: e ta laga keda bon kla ku E ta e Bon Wardadó, ku E sí konosé su karnénan i ku inklusive ta dispuesto pa entregá su bida pa nan; en kambio nan, esta, e fariseo- i doktornan di lei no tabata konosé nan pueblo i ménos tabata dispuesto pa sakrifiká nan mes pa e pueblo.

E Evangelio akí ta revelá na nos e serkania ku Hesus tabata sinti ku su pueblo, e inmenso amor ku Hesus tabata sinti e pueblo di Israel; E tabata dispuesto na stima nos te na e ekstremo, pasobra su Tata a konfi’É e mishon akí na djE. E afirmashonnan akí di Hesus ta por lo tantu, un gran misterio di amor, entrega, serkania, konosementu íntimo di parti di Dios pa ku su Pueblo.

Pero, kiko e afirmashonnan akí ta bisa nos? E promé pregunta ku ta lanta ta: nos ta digno di un amor asina grandi? ¿Realmente Kristu ta nos Wardadó? Kua bosnan nos ta skucha mas den nos siguimentu di nos kaminda komo kristian? Lo ta e bos di Kristu? Nos tur a sinti nos mes pèrdí algun biaha den nos bida: pèrdí den nos kaminda komo yu, komo ruman, komo pareha, komo studiante, komo profeshonal, komo kristian, etcetera. Na ken nos lo rekurí pa haña e kaminda? Tin hopi wardadó falsu ku ke mustra nos e kaminda fásil: flohera, e músika ku ta krea un ambiente evasivo di e realidat, e trabou eksesivo, e miedu pa profundisá den e problemanan personal, falta di responsabilidat, plaser, seksualidat iresponsabel, etc. Hopi kaminda pa medio di kua ta invitá nos pa kana bai te na un felisidat falsu; pero e realidat ta ku ningun hende konosé nos asina bon manera Hesus, ningun hende lo ta dispuesto pa entregá su bida pa bo felisidat manera El a hasié. Ki otro prueba di amor nos mester pa kere den djE, pa konfia den djÉ, pa siguiE?! Hesus ta nos Wardadó, no pasobra e ta bisa esaki, sino pasobra E konosé nos den profundidat i a duna su bida pa nos.

E siman akí laga nos buska pa “skucha” Hesus; rektifiká nos kaminda i sigui e kaminda di Kristu, e kaminda di amor, di pordon, di rekonsiliashon, di solidaridat i felisidat profundo. Laga nos sali di nos mes, pasobra e kaminda di Kristu ta e kaminda ku ta hiba nos na nos próhimo.

dinsdag 28 april 2009

VS: katholiek weekblad jezuïeten pleit voor gehuwde priesters

Hilversum (Van onze redactie) 28 april 2009 - De hoofdredactie van het gerenommeerde Amerikaanse katholieke weekblad America pleit deze week voor het openstellen voor gehuwde mannen van het priesterambt in de Rooms-Katholieke Kerk. Het opinieblad van de Amerikaanse jezuïeten stelt voor om permanent diakens met een priesterroeping tot priester te wijden.

Luisteren
Om het priestertekort het hoofd te bieden zou de Kerk verder moeten luisteren naar de ‘verlangens en opvattingen’ van eerder uit de geestelijke stand verwijderde priesters, vindt America. Een deel van deze mannen zou als gehuwde opnieuw tot het priesterambt willen worden toegelaten. De Kerk zou zich voor die wens moeten openstellen, zo suggereert het weekblad.

Gesprek zonder taboe
De hoofdredactie noemt haar pleidooi ‘bescheiden’. “De bisschoppen van de Verenigde Staten zouden groter leiderschap moeten nemen in het openlijk bediscussiëren van het priestertekort en mogelijke oplossingen ervoor.” Op die mogelijke oplossingen moet in die gesprekken geen taboe rusten, vindt America. “Het zouden juist uitwisselingen moeten die volledig openstaan voor de door de Geest geboden mogelijkheden.”

Permanent diakens
De auteurs verwijzen in hun commentaar onder andere naar de bestaande mogelijkheid om priester te worden gewijd voor gehuwde voorgangers uit andere kerken die zich tot het katholicisme hebben bekeerd. Waarom zou die praxis niet ook voor permanent diakens met een priesterroeping kunnen gelden, vragen ze zich af.

Celibaat geen dogma
Het commentaar haalt het conciliedecreet aan over het leven en het ambt van de priesters. Daarin schreven de concilievaders dat het celibaat niet van nature door het priesterschap vereist is. Dat blijkt volgens hen uit de praktijk van de jonge Kerk en uit de traditie van de oosterse kerken die ook gehuwde priesters kennen. De kerkvergadering spoorde dan ook al “diegenen die als getrouwden het priesterschap hebben ontvangen met alle liefde aan om, volhardend in hun heilige roeping, hun leven volledig en edelmoedig in dienst te blijven stellen van de hun toevertrouwde kudde”.

Viri probati
Het Tweede Vaticaans Concilie achtte het priestercelibaat overigens dermate waardevol dat ze het verplichtend karakter ervan bevestigde. Ook paus Benedictus XVI houdt daaraan vast. Net als zijn voorgangers wijst hij tevens de mogelijkheid af van de door veel bisschoppen bepleite wijding van de zogenoemde viri probati. Dat zijn oudere, gehuwde mannen met een goede geloofskennis en een bewezen ‘christelijke levenswandel’.

Hoofdredacteur weg onder druk
De vorige hoofdredacteur van America, Thomas J. Reese, stapte in 2005 op na grote pressie vanuit de Vaticaanse Congregatie voor de Geloofsleer. Het dicasterie onder leiding van kardinaal Joseph Ratzinger zou de orde der jezuïeten onder druk hebben gezet om Reese te vervangen. Die zou in hoofdredactionele commentaren onwelgevallige posities hebben ingenomen. De kwestie zou aangezwengeld zijn door de Amerikaanse bisschoppen die ongerust waren over enkele kritische commentaren van Reese.

Huidige hoofdredacteur
Reese werd opgevolgd door de huidige hoofdredacteur, Drew Christiansen. Die was eerder werkzaam voor de Amerikaanse bisschoppenconferentie. In opdracht van de Heilige Stoel was Christiansen verantwoordelijk voor de samenstelling van een coalitie van bisschoppenconferenties die samenwerken voor de Kerk in het Heilig Land.

Vierde gelofte
America is een opinieweekblad van de Amerikaanse jezuïeten. Jezuïeten zijn lid van de Sociëteit van Jezus, een religieuze orde gesticht door Sint Ignatius van Loyola (1491-1556). Naast de gelofte van gehoorzaamheid, armoede en celibaat leggen de jezuïeten uiteindelijk ook de zogenoemde 'vierde gelofte' af. Dat is een gelofte van bijzondere beschikbaarheid voor een opdracht die de paus aan de orde kan geven. Ignatius wilde met deze speciale gelofte duidelijk maken, dat jezuïeten beschikbaar willen zijn voor het welzijn van de wereldkerk.


Bron: www.katholieknederland.nl

maandag 27 april 2009

’Eén van de meest schaarse producten in onze samenleving is stilte’

Mgr. Frans Wiertz:

"Eén van de meest schaarse producten in onze samenleving is stilte. Het is heel moeilijk om in ons land plekken te vinden waar het écht helemaal stil is. Waar je ook komt, er is altijd wel geluid. In winkelcentra klinkt muziek, thuis staan radio en tv voortdurend aan, zelfs in het bos horen we het verkeer van de snelweg op de achtergrond razen. En dan heb ik het nog niet eens over de mobieltjes, die aan de lopende band ringtones produceren". Dat schrijft mgr. Wiertz, bisschop van Roermond, in zijn brief naar aanleiding van Roepingenzondag die op 2/3 mei in de Limburgse parichies wordt voorgelezen.

"Echte stilte is zeldzaam geworden. Ook in de kerk. U moet maar eens opletten: ook in de eucharistieviering zijn er maar weinig momenten waarop het écht volledig stil is. Er moet altijd wel iemand kuchen, er valt iets van een bank of er knettert een brommer voorbij. En we hebben de liturgie ook zo georganiseerd dat er weinig ruimte is voor stilte. Of beter gezegd: we vullen de ruimte die er is meteen op met nieuw geluid: gebeden, liederen, lezingen, het volgt elkaar in snel tempo op. Het lijkt wel alsof we collectief hebben afgesproken dat er geen stiltes mogen vallen".

"Stilte wordt door veel mensen als beklemmend ervaren, als onheimelijk. Hoe komt dat? Zijn we zo gewend dat er áltijd geluid is, dat we het als onwezenlijk ervaren als er een moment van stilte valt? Of zijn we soms bang voor de stilte? Bang dat er dan iets met ons gebeurt dat we niet kennen of geen plek kunnen geven?"

"In de Bijbel speelt stilte een belangrijke rol. Het zijn meestal de momenten waarop mensen goed nadenken over hun leven – zoals Jezus wanneer Hij zich 40 dagen in stilte terugtrekt in de woestijn. Of het zijn de momenten waarop God zich aan mensen openbaart – zoals bij de profeet Elia op de berg Horeb. Dat was niet alleen destijds het geval, dat werkt nog zo. Als God ons iets duidelijk wil maken, dan belt hij niet op, dan stuurt hij geen sms.-je, maar dan doet Hij dat in de stilte van ons hart".

"De Deense filosoof Kierkegaard heeft ooit gezegd: “Ik ontdekte dat ik minder en minder te zeggen had, tot ik uiteindelijk stil werd en begon te luisteren. En in de stilte hoorde ik de stem van God.” Maar als wij voortdurend geluid blijven produceren, als wij niet de rust nemen om naar de stilte te luisteren, dan horen we ook niet wat daar gezegd wordt".

"Vandaag vieren we Roepingenzondag. De dag waarop we speciaal bidden om roepingen tot het priesterschap, het diaconaat of het religieuze leven. Dat is nodig, want we hebben goede herders nodig, die hun kudde kennen en die hart hebben voor de schapen, zoals we in het evangelie van vandaag hebben gehoord".

"We weten allemaal dat het aantal priesters de afgelopen jaren is afgenomen. U heeft de gevolgen daarvan de ongetwijfeld gemerkt. Priesters worden op meer plekken ingezet en steeds meer parochies werken intensief samen".

Halvering

"Toen ik 17 jaar geleden uw bisschop mocht worden, waren er in Limburg 408 priesters met een officiële benoeming actief. Op dit moment zijn dat er 225. Dat betekent een halvering. Er waren destijds in ons bisdom meer dan 250 kloosters. Dat zijn er nu 119. En de gemiddelde leeftijd van de religieuzen ligt boven de 80".

"Roept God niet meer? Is Hij vergeten om ons herders te sturen? Of maken wij zoveel rumoer in onze samenleving dat zelfs de mensen die naar Gods roepstem zouden willen luisteren, hem eenvoudigweg niet meer kunnen horen?"

"Dat God niet zwijgt, maar nog wel degelijk mensen roept, blijkt uit het feit dat elk jaar opnieuw een aantal jongemannen ervoor kiest om aan de opleiding tot priester te beginnen. De twee seminaries in ons bisdom hebben op dit moment samen zo’n 25 (??) studenten. Ook worden er enkele tientallen mensen opgeleid tot diaken, pastoraal werker of catechist. En sommige kloosters mogen van tijd tot tijd een nieuwe novice verwelkomen. In vergelijking tot sommige andere bisdommen is dat heel respectabel. Maar als wij willen voorkomen dat onze parochies in de toekomst geleid worden door priesters, die noodgedwongen als managers moeten optreden in plaats van als herders die hun schapen kennen, dan is er meer hulp nodig".

Buitenlandse congregaties

"De afgelopen jaren hebben we al diverse buitenlandse priestercongregaties uitgenodigd om zich in Limburg te vestigen. Dat is een goede zaak en we zijn zeer dankbaar voor hun inzet".

"De gezamenlijke Nederlandse bisdommen en religieuze instituten voeren dit weekeinde campagne onder het motto “Ik antwoord op wat u in mijn hart hebt gelegd”. Geen hippe reclameslogan. Maar wel een eerlijke oproep aan mensen, die in de stilte van hun hart een stem denken te horen, om zich te melden. God roept nog steeds, maar Hij wil ook gehoord worden en antwoord krijgen".

"Alle overige parochianen roep ik van harte op om ons met uw gebed te steunen. Geen enkel gebed is zinloos of voor niets, ook al lijkt het niet direct effect te hebben. We hebben in de lezing van vandaag gehoord dat de steen die door de bouwlieden was afgekeurd, toch tot hoeksteen is geworden. Ieder gebed is waardevol en een steun in de rug".

"Aan wie op een andere manier een steentje bij wil dragen, wil ik graag de jaarlijkse collecte voor de priester- en diakenopleiding in Rolduc van harte aanbevelen. Ook uw financiële ondersteuning helpt ons de komende jaren nieuwe herders voor hun taak toe te rusten. De Paredisstichting, die de gelden voor de opleiding verzamelt en beheert, rekent op uw grootmoedige bijdrage. Misschien ziet u zelfs mogelijkheden om een vaste weldoener van deze stichting te worden. Ik dank u bij voorbaat hartelijk voor uw gaven. Tot slot wens ik u toe dat u van tijd tot tijd de stilte vindt, die ieder van ons nodig heeft om God te ontmoeten en te horen welke boodschap Hij in ons hart neerlegt", aldus bisschop Frans Wiertz.

Bron: RKnieuws.net

zaterdag 25 april 2009

DI TRES DJADUMINGU DI PASKU DI RESUREKSHON

Promé Lektura : Echonan 3, 13-15. 17-19
Salmo : Salmo 4, 1. 3. 6. 8.
Di dos Lektura : 1Huan 2, 1-5a
Evangelio : Lukas 24, 35-48


Tin persona ku ta opiná ku bida di kada ser humano ta skirbí. Nan ta bisa ku destino di kada ken ya ta predeterminá. Nos komo katóliko no ta kere den tal afirmashon. Nos no ta kere den destino. Bida di kada ser humano ta basá riba e amor i libertat personal ku ta hasi nos realmente doño di nos eksistensia. E Evangelio di awe ta bisa nos ku "asina tabata skirbí..." pero no referiendo na kumplimentu siegu di un supuesto destino. Hesus a entregá su bida liber i konsientemente pa salbashon di tur hende. Akseptá Señor ta pidi di nos e entrega aki liber i konsiente na boluntat di Dios.
Hopi bia nos por pensa ku kristianismo ta un religion kompliká kaminda filosofia a bira teologia i visevèrsa. Pa algun filosofia ta sufisiente pa yena nan bida. Ya den hopi siudat ta eksistí e "konsehero filosófiko" ademas di konseheronan spiritual i sikológiko... Pero ta kiko nos mester realmente pa topa ku Señor den nos bida?
Resurekshon di Señor ta algu rasonabelmente inkreibel. Solamente for di fe nos por penetrá den su profundidat i su amplitut. Semper nos lo keda kòrtiku na ora di transmití trasendensia di tal suseso ku a kambia kara di Humanidat. Nos mester di un aprobashon pa deskubrí trasendensia di resurekshon.
Pa hopi hende, inkluso pa algun ku ta bisa ku nan ta kristian, resurekshon ta un tema inkómodo. Ta difísil pa splika i muchu mas kompliká pa sinti e eksperensia aki paden di nos. Pero nos tur ta yamá, kombidá, pa eksperensiá e resurekshon aki.
Nos fe ta basá riba resurekshon. Nos no ta rekordá ni biba pa Hesus pasobra El a hasi milager ni pa su parabelnan, ni sikiera pa su aktitut di rebeldia... di tur e situashonnan aki nos tin masha hopi ehèmpel den istoria. Nos ta rekordá Hesus pasobra Ela duna su bida librando nos debilidat spiritual i pasobra Ela resusitá pa nos, tur sobrá kos mester bira rondó di e gran suseso aki. Den e parti pastoral hustamente nos ta hasi lo kontrario. Nos ta presentá tur eksigensia di fe, nos ta doktriná mas ku nos ta evangelisá, nos ta pone norma mas ku nos ta liberá i nos ta laga asuntu di realidat di resurekshon kasi skondí. Yen di miedu nos ta disfrasá e bida outéntiko (Hesus resusitá) komo un personahe kolmá di istoria i di teologia na lugá di vitalidat ku ta yuda e ser humano haña e sentido trasendente di su bida.
Mester tene kuidou pa nos tarea pastoral no kombertí den un tenementu kontentu personal. Kuantu bia personanan alehá ta bisa ku nan ta bin nos reunionnan si no papia ku nan di "religion..." Na otro okashon kristiannan di bon boluntat ta doktriná bou di un kapa diki di "spiritualidat ". Nos ta kere ku ningun di e dos posturanan ta ofresé e profundidat di resurekshon di Hesus. Pa prediká tokante resurekshon mester ta riba kaminda di resurekshon. Nos tin ku bai konstantemente di morto pa bida i di bida na Bida. Nos mensahe semper lo mester tin e referentenan aki.
Realidat di resurekshon no ta sufisiente pa sigui Señor. E amigunan di Hesus a konfundi’é ora nan a eksperensi’é resusitá. Maria Magdalena a konfundi’é ku e "hardinero". E disipelnan di Emaus ku un biahero. Algun di su disipelnan ku "un fantasma". Den nos tempu tambe nos lo por konfundí Hesus ku tantu i tantu kos: "un revolushonario", "un hende severo pero hustu", "un hende ku a bin pa hasi kuenta , un ser iluminá".
E úniko manera pa no konfundí Hesus ku un hende ku e no ta, ta presisamente pa nos sambuyá pa resto di nos bida den e misterio di su resurekshon. Meditá, resa i biba resurekshon ta e mihó predikashon ku nos por hasi di dje.
E apòstelnan ta tolondrá di a konosé a Hesus resusitá. Kristu ta habri komprendementu di e disipelnan pa nan komprondé Skrituranan". Ta Dios so por habri nos mente i kurason pa akseptá grandesa di e mensahe aki.
Nos ta biba den un sosiedat ku a kustumbrá di biba sin grandesa di palabra grandi i ta preferá realidatnan mínimo, intrasendensia riba trasendensia. Esaki ta e impuesto ku nos tin ku paga pa nos debilidat humano. Resurekshon ta liberashon di nos humanidat débil.
Ora lusnan paga i soño kaba, e fantasmanan ta keda bai bin den bida i ta bolbe trese soledat pa nos. Ora portanan ta sera i lágrima brota i e insertidumbre di sa kiko lo pasa, e ora ei ta ora ku no ta sobra nada. Resusitá ta sende lus, spièrta di soño, kita e fantasmanan pa nos rekuperá di soledat. Resusitá ta habri porta i seka lágrima i tin seguridat di loke lo pasa. E ora ei ta momentu ku nos lo tin tur kos.
Bida di kada kristian ta di bai di krus pa resurekshon i riba e kaminda nos lo topa ku ousilio di e Palabra, di Iglesia, i mas kos. Nos mester kana e trayekto aki sin miedu. Hesus ta bai dilanti habriendo e kaminda pa nos.
E Evangelio di awe ta finalisá rekordando nos ku nos ta testigu di esaki...