Ex-bisschop Lugo geïnaugureerd als president Paraguay

Hilversum (Van onze redactie) 15 augustus 2008 - Fernando Lugo Méndez, de voormalige bisschop van San Pedro, is vandaag geïnaugureerd als president van Paraguay. Leiders uit onder meer Argentinië, Chili, Ecuador en Venezuela woonden de plechtigheid bij.

Schorsing
Lugo werd in 1994 bisschop van San Pedro, maar nam negen jaar later ontslag omdat hij als politicus de armen wilde helpen. De paus weigerde destijds het ontslag te aanvaarden. Wel werd hij als bisschop geschorst. Desondanks stelde Lugo zich eerder dit jaar verkiesbaar voor het presidentschap. Op 20 april werd hij verkozen.

Kerkelijk verbod
Omdat Lugo op het moment van zijn verkiezing officieel nog bisschop was, was hij formeel gebonden aan het kerkelijk verbod op het bedrijven van politiek. Paus Benedictus XVI onthief Lugo op 30 juli van zijn bisschoppelijke plichten zodat hij het presidenteel ambt op zich zou kunnen nemen zonder zich aan een kerkelijke misdrijf schuldig te maken.

Uitdagingen
Er staan de kersverse president Lugo een aantal forse uitdagingen te wachten: van elke tien Paraguayanen leven er vier onder de armoedegrens; een groot deel van de bevolking is analfabeet; en het land kent maar liefst 300.000 landloze boeren. Op dit moment is een kleine, rijke elite nog eigenaar van een meerderheid van de landbouwgrond. Lugo heeft beloofd om landhervormingen door te voeren.

Bron: www.katholieknederland.nl

Pleidooi voor ecologische bekering

’Christenen moeten voortrekkers zijn in zorg voor milieu’


ANTWERPEN (RKnieuws.net) - "Het valt op hoe zelden je levensbeschouwelijk geïnspireerde stemmen hoort over de milieucrisis. Ecologisch bewustzijn gaat nochtans over het voortbestaan van de aarde en over de zorg voor de komende generaties. Dat zijn bij uitstek humane en dus ook religieuze bekommernissen. Voor nogal wat religies bezit de natuur trouwens een sacraal karakter en ook in de monotheïstische godsdiensten – jodendom, christendom en islam – is ‘eerbied voor de schepping’ niet zonder belang": dat schrijft hoofdredacteur Peter Vande Vyvere vandaag in het Vlaamse christelijk weekblad Tertio.

"Voor sommigen is de joods-christelijke traditie medeschuldig aan de milieuverloedering. Wellicht moeten we die gedachte niet te snel terzijde schuiven. Een verkeerde en eenzijdige interpretatie van Gods opdracht aan de mens in Genesis 1,28 – “Bevolk de aarde en breng haar onder je gezag” – heeft onmiskenbaar veel schade aangericht. De terechte ‘onttovering’ van de natuur, zo typisch voor het monotheïsme, is doorgeslagen in verwaarlozing en ontwrichting van het niet-menselijke leven op aarde. Het christelijke denken en doen, niet toevallig de voedingsbodem van de moderne cultuur, hebben de mens al te vaak compleet van de natuur losgemaakt. In een vakantietoespraak vorige week in Noord-Italië gaf paus Benedictus XVI toe dat de katholieke kerk de bescherming van het milieu lange tijd heeft onderschat en dat ze haar eigen scheppingsleer heeft verwaarloosd. Die bekentenis illustreert een stille kentering op alle echelons in het katholieke denken over ecologie. Het recente Romeinse Compendium van de sociale leer van de kerk wijdt een van zijn twaalf hoofdstukken aan ‘de bescherming van het milieu’. In Vlaanderen zet het Netwerk rechtvaardigheid en vrede zich met publicaties en straks met een heuse professionele animator in voor meer ecologisch besef in parochies en christelijke gemeenschappen", stelt Vande Vyvere.

"Dat zijn gunstige evoluties. Ook correcties op een ongelukkige scheefgroei. Want de verwaarlozing van milieu en natuur is niet aan het wezen zelf van het christendom te wijten. ’Ze is veeleer het gevolg van een plat materialisme waarin elke notie van God en schepping ontbreekt’, zei Benedictus XVI tijdens zijn recente vakantietoespraak. Als dat klopt, kunnen en moeten christenen voortrekkers worden in de zorg voor het milieu. Er is nog een lange weg te gaan, aldus de Tertio-hoofdredacteur.

DI DIESNUEBE DJADUMINGU SIKLO A

Promé Lektura : Reinan 19, 9a. 11-13a.
Salmo : Salmo 85, 9a-14
Di dos Lektura : Romanonan 9, 1-5
Evangelio : Mateo 14, 22-33


Lo tabata di tiki importansha pensa ku loke ta mas importante di e storia aki tabata e milager di kana riba awa, i ku únikamente pa esei Hesus a ser proklamá komo Yu di Dios. No ta únikamente e kanamentu riba awa, sino hinter e proseso ku e pasashi aki ta konta nos lo por a siña di dje.
E orashon di Hesus promé ku kualke evento ku "lo revelá" algu importante di djE òf di su Tata ya ta karakterístika su forma di aktua (e boutismo, e transfigurashon, e orashon di Nos Tata, su mes krusifikashon i morto). Esaki ya ta duna nos kuminda pa pensa ku e ta buska pa revelá un aspekto importante di nos fe.
E mal tempu ku ta menasá e barku no tabata algu straño pa e disipelnan ku tabata piskadó òf tabata biba serka di laman, pero loke nunka nan lo a imaginá nan mes tabata di mira Hesus kanando riba e mal tempu , ku outoridat , doño di e situashon. Su sklamashonnan riba su karakter di fantasma òf imaginashon, i e sklamashon di Hesus " boso no spanta, ta Ami", ta kòrda nos riba e aparishonnan di Hesus resusitá; komosifuera na e momentu ei e gloria di Hesus lo a manifestá su mes i ta p'esei e disipelnan no a rekonos’é bon.
Despues ta bin e sorprendente sklamashon di Pedro: “Señor, si t’Abo, mandami kana bin serka bo kanando riba awa.” ku si mi mester kana riba awa bini serka Bo”. Pedro ainda no tabata sigur ku ta Hesus i di tur moda el a pidié algu imposibel: "kana riba awa". Aki Pedro ta hasi un berdadero akto di fe ku despues e demas disipelnan lo kompartí ora nan sklama : "En bèrdat, Abo ta E Yu di Dios". Esaki ta e mensahe sentral di e storia: e akto di fe di e disipelnan ora a sklama ku Hesus berdaderamente tabata Yu di Dios.
E sklamashon aki di Pedro di ke bai serka Hesus a ser kontá únikamente pa Mateo i ku esaki e evangelista ke ilustrá pa nos kon ta biba e akto aki di fe:
Promé: e akto di fe ta konfiansa apsoluto den Palabra di Dios. Boso ta kere ku Pedro (hinter un piskadó) por a pensa ku e lo por a kana riba awa? Si e hasié anto ta pasobra ku e ta skucha bos di Hesus ku ta bis’é: "bini".
Di dos: e akto di fe ta konfia ku un hende no ta kana únikamente riba su forsa. Dikon Pedro tabatin miedu? Pasobra el a pensa ku e lo no por a hasi loke e tabata hasiendo, i ora el a sinti "e awa na su ènkel" el a duda di su mes i di Dios, i a kuminsá ta senk.
Di tres: Dios ta e úniko ku por saka nos for di nos krísis di fe. Pedro no a bira pa mira e barku òf su amigunan, sino Hesus.

E eksperensia aki di Pedro i e disipelnan ta siña nos ki importante ta pa skucha Hesus mei mei di “e mal tempu ku nos ta bibando den nos bida. Ora nos ta pasa den momentunan difísil nos no ta mira Hesus na ningun banda, nos ta sinti miedu i skuridat dilanti di e imposibilidat di haña forsa òf lus pa Sali di situashonnan ku nos ta bibando. Sinembargo, awe nos ta skucha Hesus ku ta siña nos ku E semper lo ta ku nos i t’e asta mei mei di mal tempu” e ta kombidá nos pa kana bin serka djE; ku fe, ku speransa poné den su palabra i no den nos forsa, ku e sertesa ku E lo ta yamando nos pa duna testimonio di su presensia mei mei di nos difikultatnan.

Pedro, tabata piskadó, i e tabata sa ku e no por a kana riba awa. Sin embargo, ku konfiansa den Hesus el a hasi “asta loke tabata imposibel”. Nos talbes ta pensa ku nos no por ku e situashonnan den kua nos ta bibando, ku ta imposibel pordoná kasá òf famia, ku ta imposibel kuida e persona ku ta malu òf ta mashá kabesura, ku ta mas ayá di nos forsa pa hiba nos yunan riba e kaminda di Dios. Sinembargo, awe nos ta skucha un “bos”, nos ta skucha esun ku ta Palabra di Dios, ku ta bisa nos “BIN”. Kana riba awa, tribi na pordoná, pa tin pasenshi, pa mira mas ayá di bo forsa, pa konfia den Mi. Únikamente ku nos wowo bon fihá den Señor i nos esfuerso sinsero nos lo por sali viktorioso di e tormenta.

Ban pensa e siman aki riba e proyekto, situashon òf desishon ku nos no tabata ke asumí pa motibu di miedu, pa falta di klaridat òf di forsa. Skuchando bos di Kristu ku ta yama nos pa siguiE “den e mal tempu”, laga nos tribi dal e promé paso den direkshon di loke Hesus ta pidiendo nos.

DI DIESOCHO DJADUMINGU SIKLO A

Promé Lektura : Isaias 55, 1-3
Salmo : Salmo 145, 8-9, 15-18
Di dos Lektura : Romanonan 8, 35-39
Evangelio : Mateo 14, 13-21


Awe nos ta skucha e pasashi di multiplikashon di pan, un di e poko pasashinan ku a ser kontá pa e kuater evangelistanan, i inklusive ta ser ripití dos bia den e mesun Evangelio (Mateo i Markos). Por lo tantu, for di e echo aki nos por ta sigur di e importansia ku e tabatin pa e promé komunidat kristian. Pero, kiko tabata yama atenshon di e promé kristiannan riba e pasashinan aki? Laga nos trata na profundisá kòrtiku asina den dje.

Di un òf otro manera, tur e evangelistanan ta enfatisá “e hamber” ku hendenan tabatin pa skucha i haña sanashon pa medio di Hesus, pues tur ta konta ku Hesus a trata di alehá su mes pa un tempu i e hendenan a siguiE “na e otro kantu di laman”. Ku e rekonosementu aki di e hendenan di Hesus ya nan a laga mira ku nan kurason tabata disponibel pa risibí e gran don. Kada bia Hesus tabata eksigí fe pa realisá un o otro milager, i inklusive a resaltá ku e Gran Milager tabata di a risibí tal fe. Ta p'esei , realmente e promé gran milager di e storia aki tabata ku e disipelnan a eksedé pa laga e hendenan sinta i ku e hendenan a kai sinta! Sinku mil hòmber mas muhé i mucha, ku hamber, no ta un multitut masha fásil pa kontrolá; sinembargo, nan tur a obedesé i a sinta konvensí ku Hesus lo a alimentá nan. (Bendishoná ta e fe di e hòmber i muhénan ei!)

Despues lo bin e rito, spliká pa e kuater evangelistanan, Ku Hesus a realisá promé di a alimentá tur hende: “El a kohe e sinku pannan i e dos piskánan, i hisando kara na shelu el a pronunsiá un bindishon, parti e pannan i a duna nan na e disípulonan....”; palabranan ku ta mashá paresidu na esnan pronunsiá durante e último sena. Ta yama atenshon ku e disipelnan no ta menshoná “kon” a multipliká e pan- ku piskánan; ke men, si a multipliká den e makutu, si nan a sali for di man di Hesus, òf kon esaki a sosodé. En kambio si nan ta kompartí e gesto di bendishon di e pannan i piska.

Kiko pues tabata loke Hesus a duna nan den alimento? Algun pan i piska? Nos lo por pensa ku esaki tabata e intenshon di Hesus ora El a realisá e milager aki? Definitivamente ku nó! Hesus ta mustra nos ken ta ken ku ta duna nos e alimento berdadero, e alimento ku no ta muri i ku ta sobreabundante, i esaki ta nos Tata. I di otro banda e ta mustra nos kiko ta e alimentu aki: nos fe den Hesus. Di kiko e hòmber i muhénan den a atardi ei a sali sasiá? Di nan hamber físiko, nos no ta kere; mas bien nos lo por pensa ku nan tur a sali sasiá di nan fe den Hesus; nan a sali yen di speransa komo ku e bashí ku nan tabata sinti pa motibu di no por a kere den un hende a keda sasiá.
Di otro banda ta ku nos tin un gran siñansa pa nos trabou di evangelisashon ora nos mira loke Dios por hasi ku asina tiki (5 pan i dos piská) ku nos lo por a entrega na djE.

Kuantu biaha nos no a sinti nos mes ku set, ku hamber di un speransa, di silensio, di pas, di sabiduria pa eduká nos yunan, di “lus” pa kana den forma rekto riba nos kaminda, di amor, di fe ku ta sostené nos den momentunan difísil? Na unda nos ta rekurí? Akaso nos ta kore bai na e “otro kant’i laman”? Ke men, ku nos ta buska manera di hala bai di nos seguridat, di nos rutina pa skucha i risibí Palabra di Señor. Ta únikamente Dios ta esun ku ta sasia nos set profundo pa kere den algu, kere den un hende.

Pa loke ta trata e pan i piskánan ku e disipelnan ta presentá , nos lo por a mira refleho di nos mes ora nos ta kuminsando ku un proyekto grandi.. (un famia, un apostolado, kombershon personal ... establesiendo e Reino di Dios) i nos ta mira e tiki “hèrmènt-” òf donnan ku nos tin; pero tal manera a sosodé na tal okashon, si nos pon’é de man di Señor i nos konfia den su presensia multiplikadó, nos ta mira tempran ku lat ku ta kere, ku nos tiki i birtutnan limitá a sirbi pa realisá realidatnan grandi.

Ban purba e siman aki pa “alimentá” otronan ku nos palabra, ku nos pordon, ku nos presensia, ku nos orashon, òf talbes den forma mas konkreto dunando di kome na esun ku no tin, hasiendo asina presente e providensia di Dios.

Kardinaal Kasper pessimistisch over dialoog met anglicanen

Hilversum (Van onze redactie) 31 juli 2008 - Het besluit van de anglicaanse Kerk van Engeland om vrouwen tot bisschop te wijden betekent een grote stap achterwaarts in de oecumenische dialoog. Dat zei kardinaal Walter Kasper gisteren in zijn toespraak tot de anglicaanse bisschoppen die in Canterbury bijeen zijn voor de Lambeth Conference. Kasper is de president van de Pauselijke Raad voor de Eenheid der Christenen.

Definitieve blokkade
Kasper zei dat er na het Tweede Vaticaanse Concilie vooruitgang is geboekt in de wederzijdse toenadering van beide kerken. Maar de bisschopswijdingen van vrouwen “blokkeren op substantiële en definitieve wijze de mogelijke erkenning van anglicaanse wijdingen van de zijde van de katholieke Kerk”, zei de Duitse curiekardinaal.

Geldigheid wijdingen
De erkenning van de wijdingen in andere kerken hangt voor de Katholieke Kerk af van de apostolische successie: alle wijdingen in de geschiedenis moeten uiteindelijk terug te voeren zijn op de apostelen. Ook hangt erkenning af van de geldigheid van de wijding. Volgens de leer van de Katholieke Kerk en van de Orthodoxe Kerken kunnen alleen mannen geldig tot priester en bisschop gewijd worden.

Uitweg met Gods hulp
Kasper wenst dat de dialoog tussen beide kerken wordt voortgezet, maar gezien de recente ontwikkelingen is die dialoog wel onder druk komen te staan. Hij hoopt dat “er met Gods hulp nog een uitweg” gevonden wordt.

Homoseks
In zijn toespraak gisteren bekritiseerde Kasper ook de houding van veel westerse anglicaanse bisschoppen ten opzichte van homoseksualiteit. In de Anglican Communion, de wereldwijde vereniging van anglicaanse kerken, bestaan er grote verschillen in opvatting over deze kwestie. Volgens de katholieke leer is homofiel seksueel verkeer moreel gesproken intrinsiek slecht.

Autonome bisschoppen
Veel van de onenigheid tussen de verschillende anglicaanse bisschoppen is te wijten aan de anglicaanse kerkorde, zei Kasper. Iedere bisschop maakt deel uit van een onafhankelijke kerk en is zelf ook autonoom. Binnen de Katholieke Kerk zijn alle bisschoppen op elkaar betrokken en vormen dankzij de wettelijke verbondenheid met de paus een collegiale eenheid, aldus de curiekardinaal op de Lambeth Conference.

Bron: www.katholieknederland.nl

Paus plaatst nieuwe president Paraguay terug in lekenstand

Hilversum (Reuters/Van onze redactie) 30 juli 2008 - Paus Benedictus XVI heeft Fernando Lugo Méndez ontheven van zijn plichten als bisschop zodat hij volgende maand president van Paraguay kan worden zonder zich aan een kerkelijke misdrijf schuldig te maken. Dat heeft aartsbisschop Orlando Antonini, pauselijk nuntius in de Paraguayaanse hoofdstad Asuncion, vandaag bekendgemaakt.

Inauguratie 15 augustus
Fernando Lugo Méndez won op 20 april de presidentsverkiezingen en zal op 15 augustus als nieuw staatshoofd worden geïnaugureerd. Daarmee maakt hij als leider van een centrumlinkse coalitie een einde aan de jarenlange hegemonie van de rechtse Colorado-partij.

Geschorst
Lugo werd in 1994 bisschop van San Pedro, maar nam negen jaar later ontslag omdat hij als politicus de armen wilde helpen. De paus weigerde destijds het ontslag te aanvaarden. Daardoor bleef hij formeel gebonden aan het kerkelijk verbod om geen politiek te bedrijven. Wel werd hij als bisschop geschorst. Bijna kon hij niet aan de presidentsverkiezingen meedoen omdat de Paraguayaanse grondwet het geestelijken verbiedt openbare ambten te bekleden.

Eerste keer
“Het is de eerste keer dat dit [het ontslag] wordt verleend. Het is aanvaard omdat het volk hem gekozen heeft en omdat zijn clericale status onverenigbaar is met het ambt van president”, zei nuntius Antonini tijdens een persconferentie. “De paus heeft hem het verlies van de clericale status verleend. Hij is dus nu een leek.”

Niet buiten de kerk
Mocht Lugo weer het priesterambt willen bekleden, dan is daarvoor een speciale toestemming van de paus vereist, aldus Antonini. De nuntius voegde eraan toe: “Hij [Lugo] staat niet buiten de kerk, slechts buiten de kerkelijke hiërarchie. En dat is wat hij wilde.”

Bron: www.katholieknederland.nl

DI DIESHETE DJADUMINGU SIKLO A

Promé Lektura : 1Reinan 3, 5. 7-12
Salmo : Salmo 119, 57. 76-78. 127-128
Di dos Lektura : Romanonan 8, 28-20
Evangelio : Mateo 13, 44-52

Tema di e evangelio di awe ta basta serka di nos mundu presente: kumpra i bende, rikesa i fortuna… Pero, sin duda, e ta ofresé nos un mensahe ku ta bai mas ayá di loke ta puramente material.
Promé laga nos mira ki nifikashon símbolonan usá den e evangelio aki tin:
E tesoro skondí bou di tera
Si awe bo tin algu di balor bo ta ward’é den un kaha fuerte na banko òf na kas; den époka di Hesus ora ku un hende tabata poseé algu di gran balor material e tabata skond’é bou di tera. Rabinonan di e époka ei tabata bisa ku no tabatin lugá mas sigur pa warda sèn: tera.
Den Iglesia di Edat Medio tabata simbolisá la Bírgen Maria artístikamente komo un tereno no kultivá, kaminda tabata warda e rikesa di mas grandi (Hesus) i ku, sinembargo, ningun hende a tochi’é ... klaramente refiriendo na su birginidat.
Unda NOS ta skonde balornan ku Dios a duna nos? Den miedu, den bèrgwensa…? Kiko nos ta hasi ku e tesoro di fe? Nos a skond’é di manera ku ningun hende por hòrt’é di nos?
E pèrla
Den tradishon di pueblonan antiguo nasementu di e pèrla lo mester a bini di erupshon di un rayo ku a kai di shelu den un kokolishi habrí. Den mundu antiguo un pèrla tabata e poseshon mas maravioso pa kua nan tabata kapas di hasi loke sea.
Den Tèstamènt Nobo pèrla ta imágen di loke ta dibino, di loke no ta terenal. Hesus ta bisa: no duna kachó loke ta sagrado ni tira pèrla pa porko. (Mt 7,6). Hesus ta referí na e pèrla komo símbolo di e Reino di Dios.
Den Iglesia mediaval ta representá la Bírgen Maria den forma artístiko manera un kokolishi den kua ta warda e tesoro mas precioso: .... Hesus.
Kiko abo ta konsiderá lo mas balioso di bo bida? Di kon? Kua ta e pèrla di bo bida tantu den forma material komo spiritual?
E reda
Den antigwedat reda, laso i trampa ta imáhennan pa indiká loke ta malu. Den Tèstamènt Bieu reda ta un arma di Dios.
For di final di siglo II tabata representá boutismo bou di imágen di un piská ku anzue i reda; e piskadó ta símbolo di esun ku ta batisá; e piská ta esun ku a ser batisá. E reda yen di piska chikitu ta símbolo di Iglesia. Laman ta imáhen di mundu.
Bo ta sintibo manera Iglesia? Kiko Iglesia ta p'abo, den bo bida diario?
Den e tres parabelnan aki nos ta mira diferensia kla relashoná ku esunan di simannan anterior. T’e na e momento ei Kristu a kompará Reino di Dios ku kosnan chikí, pero awor e ta kompar’é ku dos kos di gran balor: e tesoro derá den tera i e pèrla hañá.
Den tur dos ehèmpel nos ta deskubrí algu balioso pero entre nan dos ta eksistí tambe un diferensia kla:
E hòmber den e promé parabel pa kasualidat ta topa ku e tesoro.
E hòmber den e di dos ehèmpel ta buska pèrlanan fini.
Algu paresido ta sosodé ku sernan humano relashoná ku Dios. Na algun okashon nos ta haña dilanti nos propio bida e tesoro imenso di fe aki, kasi sin ningun esfuerso, ku únikamente mira… den hopi momentu di nos bida nos ta mira kon personanan ta buska sentido pa nan eksistensia, nan ta buska e tesoro ei ku ta laga nan sinti nan mes bibu i kompletu.. Bida di tur ser humano ta move entre buska i haña.
E parabelnan aki tabatin durante historia dos interpretashon:
E hòmber di kunuku ta akudi na Kristu ku a duna tur loke E tabatin, inkluso su bida pa salba nos.
E tesoro skondí ta “sirbishi” na Kristu. E tesoro no ta den hòfi será sino riba e tereno habrí di bida.
Hopi bia nos ta puntra nos mi mes si nos komo kristian ta mira fe i e echo ku nos ta pertenese na Iglesia komo e inmenso tesoro, e magnífiko regalu ku nos por tuma komo presensia di Dios.
Despues di e splikashon ku Hesus a hasi di e prinsipal parabelnan di e kapítulo aki, Ela puntra su disipelnan si nan a komprondé e kosnan aki, riba kua nan a kontestá den forma afirmativo. Awe nos tambe por komprondé tantu i tantu kos di Señor profundisando den djE, den su bida, den su orashon, den eksperensia konstante di enkuentro ku esun resusitá.
E ta terminá e evangelio bisando nos ku nos tin ku trese relashon entre e bieu i e nobo, loke Tèstamènt Bieu ku Tèstamènt Nobo a anunsiá na nos. Loke tin den nos for di fe risibí ora tabata chikí i e fe di adulto ku nos ta trata na biba. Den e enkuentro aktualisá ei ta kaminda nos fe i nos bida ta topa ku otro i mutuamente ta agradá otro…